7 „przyjacielskich” rad szachowych, których nigdy nie powinieneś brać pod uwagę
Wielu graczy lubi udzielać rad dotyczących gry w szachy. Dobra rada jest bezcenna; może pomóc ci szybko stać się dobrym szachistą. Jednak zła rada może spowolnić proces doskonalenia, a nawet sprawić, że będziesz rozczarowany swoimi umiejętnościami szachowymi.
Oto lista 7 typowych, „przyjacielskich” porad szachowych, których nigdy nie powinieneś stosować.
1. Zagrać określony debiut, ponieważ ktoś odnosi w nim sukcesy.
Granie cudzego repertuaru otwarć jest okropnym pomysłem. Pomyśl, czy jeżeli ktoś odnosi sukcesy w danym otwarciu oznacza, że ty również odniesiesz sukces?. Przecież każdy szachista jest inny. Ma inny tok myślenia, inny styl gry, a nawet różną oceną pozycji; jedne uważa za korzystne, inne za niekorzystne. Sugerowanie wszystkim grania tych samych otwarć jest tym samym, co mówienie, że każdy powinien nosić trampki w rozmiarze 10. Podam tylko jeden przykład. Dla szachisty lubiącego grę pozycyjną, totalną katastrofą będzie granie ostrego jak brzytwa - wariantu smoczego w Obronie sycylijskiej. Z drugiej strony, szachista preferujący atak czułby się jak ryba wyjęta z wody grając dość pozycyjną Obronę rosyjską.Co zrobić zamiast tego?
Otwarcie powinno być wybrane zgodnie z osobistymi mocnymi stronami gracza i zdolnością do zrozumienia niektórych pozycji lepiej niż innych, aby to wykorzystać i wygrać partię.
2. Atak, poświęcenie i zwycięstwo.
Ile razy słyszałeś, jak ktoś mówił, że przegrywasz partie, ponieważ nie atakujesz i nie poświęcasz pionów? Tu również, podobnie jak w przypadku debiutów, nie ma uniwersalnej zasady, która sugerowałaby, że musisz atakować przez cały czas we wszystkich pozycjach. W rzeczywistości, jeśli to zrobisz, najprawdopodobniej przegrasz jeszcze więcej partii. Decyzja o ataku i poświęceniu materiału powinna opierać się wyłącznie na pozycji istniejącej na szachownicy, a nie być zależna od twojego nastroju czy wysokiego poziomu adrenaliny. Sugerowanie komuś ataku w pozycji, której powinien bronić, jest jak namawianie do popełnienia szachowego samobójstwa.To samo dotyczy poświęcania pionów. Oczywiście trzeba grać aktywnie, ale poświęcenie jest czymś, co powinno być zagrane tylko w korzystnej pozycji, a nie tylko po to, by podążać za czyjąś radą na temat przydatności poświęceń w ogóle lub w celu „odfajkowania” tej porady.
Co zrobić zamiast tego?
Zawsze opieraj swoje decyzje szachowe na czynnikach związanych z pozycją bierek na szachownicy.
3. Przedwczesne poddanie partii.
Istnieje wiele błędnych przekonań na temat zasady „wczesnej rezygnacji”. Początkujący gracze obserwują partie arcymistrzów i myślą, że jeśli oni poddają się natychmiast po utracie figury, to znaczy, że ty też powinieneś tak postępować. Jeśli dodamy do tego powszechną przyjacielską poradę, aby „rezygnować w przegrywających pozycjach” to początkujący gracze są całkowicie zdezorientowani i zaczynają rezygnować w sytuacji, która jest dla nich remisowa, równa lub nawet wygrana. To oczywiste, że początkującemu graczowi trudno jest prawidłowo ocenić, czy dana pozycja jest przegrana. W wielu przypadkach utrata bierki przez takiego szachistę oznacza po prostu, że teraz kolej na błąd przeciwnika. Jeśli zrezygnujesz, odbierzesz mu tę szansę.Co zrobić zamiast tego?
Nigdy nie korzystaj z porady, aby się wcześnie poddać - pamiętaj o aforyzmie Ksawerego Tartakowera: „Nikt jeszcze nie wygrał partii przez jej poddanie”.
4. Graj szybciej na początku partii, aby zaoszczędzić czas i zwiększyć pewność siebie.
Jest to kolejny dziwny pomysł, który wielu szachistów zapożyczyło od arcymistrzów i innych graczy, twierdząc, że należy grać szybko w debiucie, aby zaoszczędzić czas i zwiększyć pewność siebie. Ci gracze nie rozumieją, że arcymistrzowie spędzają wiele godzin na analizowaniu otwarć (większość ich czasu przygotowań do turnieju) i najprawdopodobniej grali już te linie debiutowe setki razy. Dla nich sensowne jest granie raczej szybko, aby zaoszczędzić cenny czas na myślenie w grze środkowej.Jednak w szczególności amatorzy muszą być ostrożni podczas rozgrywania debiutu. Często wykonują posunięcia tak szybko, że stają się zbyt pewni siebie i nie zdają sobie sprawy, że przeciwnik odszedł od głównej linii debiutowej, zmienił kolejność posunięć lub nawet, że otwarcie już się zakończyło, ale nadal grają szybko i to w grze środkowej. To idealny przepis na szachową katastrofę.
Co zrobić zamiast tego?
Nie spiesz się i nie przyspieszaj swoich ruchów. Istnieje znacznie większa szansa na popełnienie błędu w debiucie i przegranie partii, niż na brak czasu w dalszej części partii.
5. Wynajęcie drogiego trenera to łatwy sposób na poprawę wyników.
Prawda jest taka, że niezależnie od tego, czy zatrudniasz drogiego trenera, czy nie, główna praca, którą musisz wykonać aby poprawić się jako szachista, spoczywa na twoich barkach. Trener może poprowadzić cię przez ten proces, ale nie może wykonać pracy za ciebie. Może pomóc w znalezieniu twoich słabości, pomóc w budowaniu repertuaru otwarć, pokazując różne sztuczki w przygotowaniu i analizie gry. Ale to ty będziesz musiał wykonać pracę taką jak - analiza partii, rozwiązywanie łamigłówek szachowych, końcówek itp.Co zrobić zamiast tego?
Musisz wiedzieć, że jest wielu silnych i bardzo silnych zawodników, którzy odnieśli sukces bez pomocy trenera. Najlepszym tego przykładem jest prawdopodobnie słynny Bobby Fischer.
6. Rozegraj jak najwięcej partii blitza, a poprawisz swoje umiejętności szachowe.
Wielu silnych graczy, zapytanych o to, jak osiągnęli ten poziom, odpowiada, że grali dużo w blitza. Tak więc początkujący gracze naiwnie zakładają, że grając godzinami w blitza internetowego można osiągnąć wymarzone 2000 i 2200 ELO w szachach klasycznych. Niektórzy gracze idą nawet dalej, wymieniając zalety gry w blitza, takie jak poprawa umiejętności taktycznych, gry w debiucie, strategii i tak dalej. W rzeczywistości gra w blitza niewiele wnosi do poprawy twoich umiejętności, jeśli chodzi o grę w szachy klasyczne z kontrolą czasu.Co zrobić zamiast tego?
Podsumowując, o ile nie jesteś Magnusem Carlsenem czy Hikaru Nakamurą, szachy błyskawiczne nie uczynią cudów w twojej grze. Można w nie grać od czasu do czasu dla zabawy. Ale nie traktuj tego jako jakiegokolwiek treningu szachowego.
7. Graj szybciej, gdy przeciwnik ma mniej czasu.
Wyobraź sobie, że twój przeciwnik ma tylko 20 sekund na zegarze, podczas gdy ty masz pół godziny. To bardzo kuszące, aby zacząć wykonywać posunięcia szybciej, ponieważ te 20 sekund dzieli cię od upragnionego zwycięstwa. Wielu graczy sugeruje przyspieszenie gry, gdy przeciwnik ma problemy z czasem.Co zrobić zamiast tego?
Kiedy masz czas, nie zaczynaj ścigać się z zegarem! Nie powinieneś się spieszyć lecz pomyśleć, a następnie pozwolić przeciwnikowi poradzić sobie ze wszystkimi komplikacjami na planszy w ciągu tych 20 sekund, które mu pozostały. To prawidłowy sposób na zmaksymalizowanie szans na wygraną!
