Analiza przykładowej partii
W tej przykładowej partii wykorzystano wiele elementów szachowej rzeczywistości, przedstawionych na stronach witryny 64 pola. Kiedy będziesz podążał - krok po kroku - za każdym ruchem, postaw sobie pytanie: co każdy z graczy zamierza osiągnąć i spróbuj określić, czy istnieje lepsze posunięcie.
Dla celów tej analizy załóżmy, że partia rozgrywana jest pomiędzy szachistą zaawansowanym i średnio zaawansowanym.
Ruch po ruchu
Białe rozpoczynają partię pchnięciem piona na e4 - zajmując centrum. Czarne postanawiają najpierw rozwinąć swojego skoczka, przesuwając go na pole c6. Tym ruchem rozpoczyna się otwarcie o nazwie debiut Nimzovitsch'a, zaliczany do debiutów półotwartych. W Encyklopedii Otwarć Szachowych oznaczone jest symbolem B00.
1. e4 Sc6
2. Sf3 d5
Trwa walka o centrum. Białe zajmują skoczkiem pole f3, a czarne przesuwają swojego piona o dwa pola na d5. Typowa dla tego otwarcia kolejność ruchów jest inna.
3. Gd3?! Sf6
Białe wzmacniają swojego piona posunięciem Gd3, podczas gdy czarne rozwijają drugiego skoczka; Sf6. Zauważ, że białe mogły wzmocnić piona posunięciem 2. d3 lub zagrać 2. Gb5 (jak w partii włoskiej) wiążąc ♞z królem. Posunięcie Gd3 jest trochę wątpliwe ponieważ blokuje rozwój swojego hetmańskiego piona d2. Niezależnie od tego, białe rozwinęły swoje dwie lekkie figury i są już gotowe do roszowania.
4. exd5?! Hxd5
Białe nie mogły się powstrzymać od zaatakowania ♟d5. Wątpliwe posunięcie otwierające czarnemu hetmanowi kolumnę d do ataku (♛ odbija piona). Lepsze jest pchnięcie piona na e5.
Nauczka; mówiąc z ironią - skuteczną metodą wprowadzenia hetmana przeciwnika do akcji jest utrata swojego piona królewskiego.
5. Sc3 Hh5 ??
Białe rozwijają swojego drugiego skoczka z jednoczesnym atakiem na ♛d5. Ten odchodzi na pole h5. Bardzo słabe posunięcie o charakterze spekulacyjnym*. Przygotowanie ataku na Sf3? Lepszym wyborem jest 5. ... He6.
*W szachach ruch spekulacyjny to posunięcie, które podejmuje gracz licząc na to, że przeciwnik popełni błąd lub przeoczy pewne możliwości. Nie daje on natychmiastowej przewagi, ale może dopiero w przyszłości stworzyć korzystną sytuację.
6. O-O ?! Gg4
W tej sytuacji białe, czując nadchodzący atak wykonują roszadę na skrzydle królewskim. Posunięcie wątpliwe- należało grać Sb5 z groźbą widełek. Czarne rozwijają gońca i związują ♘f3 z ♕d1.
7. h3 Se5??
Białe kontrują gońca przesuwając piona na h3. Zdecydowanie lepsze byłoby ♗e2 broniące skoczka. W odpowiedzi czarne popełniają duży błąd lądując skoczkiem na e5. Należało zbić skoczka 7. ... Gg4xf3 i zaburzyć strukturę pionową przeciwnika. Czyżby zostawiony pod bicie ♝g4 był wabikiem?
8. hxg4 Sfxg4
Białe łykają przynętę i biją ♝g4. Czarne odbijają skoczkiem. Powstaje siatka matowa; figury czarnych współpracują ze sobą zamykając króla przeciwnika w pułapce.
9. We1? Sxf3+
Białemu królowi robi się ciasno. Przesunięcie wieży na e1 zwalnia pole do ewentualnej ucieczki. Wyprzedzenie ataku posunięciem 8. Sxe5 jest zdecydowanie lepsze. Czarne zakładają widełki na króla i wieżę.
10. gxf3? Hh2+
Dochodzi do wymiany skoczków bo białe odbijają pionem i to jest ich kardynalny błąd. Należało bić hetmanem. Tymczasem atak czarnych przychodzi z pola h2.
11. Kf1 Hxf2#
Biały król próbuje wyrwać się z matni uciekając na zwolnione niedawno pole f1, ale ♛ kroczy do zwycięstwa. Posunięcie 11. ... ♛xf2# kończy partię. 0 - 1
Posunięcie po posunięciu
Pamiętaj ⚠
Z przegranej partii można się nauczyć znacznie więcej niż z wygranej. Zanim staniesz się dobrym graczem, będziesz musiał przegrać setki partii.
José Raúl Capablanca, mistrz świata w szachach w latach 1921–1927
